LİSE-Lisede önceki okullara karşılık yaramaz değil bilakis tam tersi aşırı duygusaldım ve liseden sonraki
yaşantımda aynı duygusallık içinde kaldım. Bunu zaten yazdığım yazılardan, şiirlerden de anlaşıldığı gibi
belki de ilk gerçek aşkı lisede yaşamış olmam bu duygusallığımı o zamanda kazanmış olmama sebepti. Neyse,
o dönem çok farklı hisler içerisindeydim belki de yaptığım aşırı çılgınlıklar ya da aşırı yaramazlıklar kendini
daha ince düşüncelerle karşı karşıya bıraktı. İnsanları seven ve değer veren kişilik içersine
girmiştim. Kimseyle uğraşmaz, kimseyi de rahatsız etmezdim. Benimle uğraşanı ise bir kaç defa uyarırdım.
Sonra anlıyacağı dil hangisiyse ona göre hareket ederdim.Kimseyi inciltmeden kendi halime sakin biri olarak
kalmayı tercih ederdim.Fen hocamız bütün diğer sınıfların yazılılarını bazen de kendi sınıfımızın yazılılarını
sırayla herkeze verirdi.Sadece yazılı değil,diğer yöntemler lede herkezi denerdi, ben benide denediğini anlamazdım
ve inanamadığım tek şey çocukluğumun kurnazlıkla geçmesine rağmen,sınıfta benim örnek tutulan biri olmamdı
bunu hocamız tespit etmiş kimi kendi yazılısını düzeltmiş kimi başkasının kağıdını düzeltmiş daha doğrusu bizi
her konuda öğrenci testinden geçiriyormuş öğretmenlerin sevdiği oyun diyorum şimdi ben buna,ve bir gün yazılıları
okudu hepimize bağırıyordu öğrencisiniz ha bu notlar sizi kapıdan dışarı çıkarmaz,edebiyat falan.Epey konuştu ve
yazılıları okudu herkez 0,1,2,3,4 alıyor herkez kim 5 in üstüne çıkacak diye bakıyordu ve benim ismim okundu
alparslan otur 9 ben oturmayı bırakın,mumya gibi kala kalmıştım.Sonra hocam bir yalnışlık var bu benim notum
değil,galiba bir arkadaşımızın kağıdını not verirken benim ismimle karıştırdınız.Yeniden bakın hocam bu notu
kazanmış bir arkadaşımın notunu alamam dedim.Bana öncelikle bu düşüncenden ve almadığın notu uyardığın için
teşekkür ederim,eminim burda iki,üç kişi haricinde olanlar itiraz etmeden notu alır otururdu.Alparslan ben bu notu
senin disiplinli,ahlaklı,dürüst ve arkadaşlarınla olan uyumuna verdim.O,gün lisede en utandığım gündü.
Yalnız yinede hocamızın bu düşüncesine sadece saygıda bulundum,belkide bu olanlar benim de karekterimi alan
etkenlerdi.Ve beni aşırı duygusal olmama iten,bir etken daha vardı kız arkadaşım nermin nerminle hep okulun üst
geçidinde buluşurduk,onu çok seviyordum.Sahilde dolaşırdık,birbirimize sırıl sıklam aşıktık.Ve herşey den çok
oydu benim için önemli olan derdi derdim aşkı aşkım bana çok değer verir,bana beni farklı yapan sensin sevgilim
derdİ,ah bu lise çağı yokmu.Aşkımız,sevdamız 6 ay sürmüştü ama bana 6 sene gibi geliyordu,o kadar çok anımız
vardıki benim herşeyimdi.Bir gün okula gelmeyeceğimi söyledim çünkü arkadaşlarım la sahilde takılacaktık.Benim
geldiğimi bilse anlamayacaktı ve benle olacaktı.Ufak bir kaçma şakasıydı benimki ve olan o an oldu,sahilde
başkasıyla gördüm.El,ele tutuşmuş lardı biraz izledim,sonra çocuk nermini öptü.Koşarak yanına gittim,
dedimki.Sana yazıklar olsun yüzüne tükürmeye gerek yok değmezsin,sana sadece şunu söylim benim için sen daha
yoksun.Yanıma geldi özür diledi,sadece seni gerçekten seviyom mu diye kendimi denedim.Dedi,peki ben
seviyor musun dedim,evet dedi.Ben de artık senin sevgine layik değilim dedim,çünkü seni beni deniyecek kadar
fırsat bırakmışım artık benden uzak dur yoksa kalbini kırarım senin.Bir kaç kez daha girişimde bulundu ama
düşündüğü gibi olmadı,ona yazdığım şiir belki hala hem onun hem de benim anımdır -BİR ŞANS ESERİ GÖRDÜM SENİ-
evet bunu ona yazmıştım ve liseyi aşkım uğruna bırakmıştım.O yokken okul bana mezardı,ve bıraktım.
Duygusallığım insanlardan beni bezdirmedi,ya da başka kız arkadaşlarımdan nefret etmedim.Çünkü her insanın
bazı yaşlarda hata yapacağını biliyordum.Benim düşündüğüm akıllı,mert,kurnaz bir kızdı o da lisede
yüz kişide bir,o da bana denk gelmedi.Nadir kızlara aşık olurdum belkide çok güzellerini seçerdim,yalnız ben
sade olan kız arkadaşlarımdan daha çok hoşlanırdım,benim hoşlandıklarım genelde bana tarzım değilsin derdi,
yada benim çıkacağım özellikte değilsin,gibi anlamsız cümleler kurarlardı öbür yandan belkide onlardan daha
güzel kızlar benimle olmak isterdi bende ilgi duymuyordum,ama kendime nasıl tarzım değilsin diyorsa bir kız
hak verdim.E bende daha güzel olmasına rağmen beğenmiyordum,sende bu kıza aynısını diyorsun dedim kendime,
tarz tarzda neymiş.Lise işte,uyumu bulamadıkmı tarza atardık suçu,sadece hisler farklıydı insanın ruhunu
gözlerini alan aşk farklıdır.Zaman,zaman bunu belki anlamaya yeni alışmıştık.Evet yazacaklarım bütün
öz geçmişim şimdilik bu kadar,gerisini yazacağım kitapta.Anlatıcağım,insanların insanlığın,kaderin
kalleşliğin,hayatın mert olan namert olan yönünü.Bu yazacaklarım bazı kesimlerin dostluğunu getiriken,
bazı kesimlerinde.PİS,KÖPEK.Kalbini su üstüne çıkartacak kimi kesimi ağlatacak sevinçten,kimi kesimi ağlatacak
dertten.Şunu bilmek gerekki,kanında şerefsizlik,alçaklık.Haysiyet siz olan insanın dostluğundan şüphe edin,
uzak durun çünkü.KÖPEKLİĞİNİ YAPACAKTIR SONUNDA. (KÖPEK)
işte bu da insan. İnsan,insanla arkadaşlık yapacak tabi ki ancak hayatınızda şerefsiz biri varsa hemen
gönlünüzden atın;tutana da saygı da bulunmayın, çünkü ona da kahpelik düşünecektir. Evet, arkadaşlığın
hayatın güzel ve kötü yanları Bunlar yazacaklarımı, kendime ait kitapta daha ayrıntılı anlatacağım. Gelmiş,geçmiş
yirmi yılın en olay, en acı kitabı. Aşkların gerçek yüzünü, güzel yönünü, kötü yanlarını ve hayatımın her sayfasını
noktasına kadar anlatacaktır ve anlatırken yürekleri, gönülleri ve de sevdalıları titretecek
ve gerçek sevenlerin hayatını gönüllerini.Hatta sevdalıları içlendirecek ve gerçek sevenlerin
aşklarını birbirine bağlayacak, saygının en büyük temeli olacak.Sağlıcakla kalın ALPARSLAN DEMİREL.
-HERŞEYİN BİR SONU VARDIR PEKİ YA NASIL BİTECEK.DÜŞÜNÜN EVDE DÜŞÜNÜN,İŞTE DÜŞÜNÜN HAYATINIZI.....?TABİYKİ DÜŞÜNÜN...?-
